Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘speeltje’

Zegt Kwastje-de-Picard – en gelijk heeft ze.

Kwastje is nogal van het tegenwerken (da’s haar hobby 😛 ) dus voor haar zijn hier en daar wat speciale regeltjes van toepassing. Zo is er het avondritueeltje waarbij de honden alle 7 na het voeren van de paarden een speeltje krijgen (oké, nee, op één na, Mafje wil geen eigen speeltje, die wil alleen maar speeltjes afpakken van een ander) en daar afhankelijk van de hond snel mee naar binnen spurten of het mij eerst nog 5000 keer laten weggooien.

Kwast is bij die laatste categorie maar ze had daar maanden geleden nog een variant op bedacht : achter eigen speeltjes aangaan is leuk maar het is na een paar keer nog veel leuker om het ergens op het erf/in het bos te dumpen en het speeltje van Tiest af te pakken, of wat kattenstront te gaan zoeken als aperitiefhapje (want als iedereen binnen is wordt er gegeten door honden en katten).
Ja halloooo, Kwast, jíj moet die speeltjes niet betalen hè, weet je wel wat die kosten? Het verliezen van een speeltje was bij haar een ritueel op zich geworden dus daar gingen we wat gaan aan doen : ze moést eerst haar speeltje gaan zoeken, eerder kwam ze er niet in. Kwast is slim dus binnen de kortste keren wist ze wel wat de bedoeling was, wat uiteraard niet inhield dat ze het verloren speeltje ook altijd terugvond. Deed ze dat wel dan werd ze er bij aankomst natuurlijk uitvoerig voor beloond maar het bleef haar toch steken dat ze zich zomaar gewonnen moest geven dus heel vaak bleef ze een beetje buiten rondslenteren, met gevonden speeltje in haar bek, wachtend tot ik zou zeggen ‘kómaan, Kwast, breng het naar binnen!’. Toen ze doorhad dat ik echt echt écht wilde dat ze het binnenbracht bedacht ze een andere Kwastjestaktiek en maakte er een sport van om buiten pal naast de deur te gaan zitten, speeltje in de bek : ik moést en zou het haar eerst vragen, voor minder bracht ze het niet.
Nou, dat ging heel lang goed, tot ondergetekende dat ‘spelletje’ een beetje zat begon te worden – mevrouw wist perfect wat de bedoeling was dus dat gingen we anders oplossen : de zoveelste keer dat ze weer zonder speeltje aankwam of mét speeltje buiten bleef staan/zitten deed ik de deur voor haar neus dicht : ‘Dág Kwastje, WIJ gaan nu lekker eten, námmmmie!!!!’

Whahahaha, dat lukte me maar één keer, de volgende dag kwam ze met het allerliefste gezichtje metéén haar speeltje binnen afgeven – goéd zo Kwastje, brááááfffff, dát is dus de bedoeling 😀 !’ :mrgreen: . Maar natuurlijk is ze heel af en toe de boodschap toch weer eens vergeten en komt ze speeltjesloos aan waarna ze op mijn ‘wel, waar is het speeltje?’ snel weer het erf oprent om het te zoeken – vindt ze het dan heeft ze geluk, vindt ze het niet dan is het wat dat avondeten betreft jammer maar helaas, pindakaas 😛 .

Maar dan gisterenavond : de hele bende dus spelend naar binnen, inclusief Kwast – ik had haar speeltje alweer 5000 keer weggegooid dus ik wist zeker dat ze het had maar nadat ik binnen eerst nog één en ander wegzette zag ik haar staan, mij aankijkend, zonder speeltje in de bek. ‘Zo Kwast, waar is je speeltje. Ga maar zoeken!’
Kwast naar buiten, zoek-zoek-zoek, géén speeltje…..’Vooruit Kwast, zoek maar, wáár is het??’ – weer zoek-zoek-zoek, eerst buiten, dan overal binnen, en toen ging ze tegen de kast aanstaan waarop de doos met alle (ook zo’n 5000 😛 ) speeltjes staat. ‘Ja, haha, dat had je gedacht, oké, dáár ligt het vol speeltjes maar dat is niet Jouw Speeltje hè?!’
Wéér zoek-zoek-zoek, wéér tegen die kast opstaan en omdat ze dat anders nooit doet ging ik voor de vorm eens kijken……………..Oepssssssssssssssssssssssss, sorry Kwastje, verstrooide baasje had je speeltje al weggelegd – twintigwerf sorry meisje, je had deze keer helemaal gelijk en was gewoon superbraaf geweest met speeltje binnenbrengen 😆 ……..

P1150994

Ja, héy, ik ben misschien stout geboren en zal wellicht stout sterven maar als ik dan per vergissing tussentijds eens braaf ben geloof je me niet eens?

Read Full Post »

Dat weet Relaxje nu ook.

Eergisteren zag ik haar door het raam druk bezig in de tuin om iets te begraven :  *schuifschuifschuif* met de neus een bergje rulle aarde er overheen, wat aandrukken, even snuffelen : nee, nog niet veilig genoeg begraven dus weer hetzelfde scenario overnieuw enz. enz.

Dat kon natuurlijk niet onopgemerkt blijven dus al snel stonden Attack en Vonkje op een metertje afstand heel nieuwsgierig toe te kijken, klaar om zich meteen op de buit te storten van zodra Relax het lef zou hebben om die achter te laten.

Maar die was natuurlijk ook niet van gisteren dus bewaakte ze haar begraven schat angstvallig, ondertussen loerend naar Attack en Vonk op een manier die zware zorgen verraadde – ik moest duidelijk ter hulp komen.

Ik hoefde maar de deur uit te stappen en te vragen ‘of ik het weg moest leggen’ en ze kwam meteen aangesneld met een versleten speeltje in de bek, overduidelijk opgelucht dat ik de zware taak van haar wilde overnemen en het speeltje in haar plaats buiten het bereik van de loerende snoodaards wilde houden – waar hebben we dat hondse vertrouwen toch aan verdiend?

je ziet zo dat dit speeltje te waardevol is om te laten rondslingeren, toch?

 

mijnnnnn mooie speeltje...

 

......en daar blijven jullie vanaf!!!

Read Full Post »

Attack heeft speeltjes, veel speeltjes, héél veel speeltjes zelfs. Die zijn natuurlijk niet alleen van haarzelf maar gezien ze hier ten huize is aangesteld (of eerder zichzelf heeft aangesteld) als professionele nieuwespeeltjesinwijdster heeft ze ze wel allemaal uitgebreid uitgeprobeerd en een stempeltje ‘goedgekeurd’ gegeven.

Zo speelt ze met rubber trektuigen, kwasten, rubberballetjes, tennisballetjes, kongs, wubba kongs, latex kippen, piepspeeltjes, niet-piepspeeltjes, ringen, stokken, juterolletjes en zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan – kortom : ze speelt met alles.

Maar.

Je heet wel Attack dus je maakt het natuurlijk het liefste niet nodeloos simpel : er zit wel een zekere structuur in wanneer je met wat speelt – Ordung muss sein   . Dat baasjes daar niks van begrijpen is hun probleem, met een beetje volhouden raken ze wel getraind.

Wat is haar te volgen strategie :

– ’s ochtends in de paardenpaddock mag er met alles gespeeld worden : wubba- of andere kongs, rubber trekdinges, stokken, balletjes – you name it en ze speelt er wel mee.

– ’s middags in de paardenwei doet ze ook nog niet té moeilijk  maar dan is er wel een uit-ge-spro-ken voorkeur voor het kleine rubber middagseweideballetje. Als baasje echt aandringt komt iets anders eventueel wel in aanmerking maar ze moet daarin niet overdrijven, je bent tenslotte in de wei en daarbij hóórt dat kleine weideballetje. Baasje moet daarbij ook niet proberen om met een ander klein rubberballetje aan te komen – oké, ik geef het toe dat ik mijn balletje geregeld wel eens zoek maak maar is het dan zoveel gevraagd om dat even te helpen
zoeken 🙄 ?

– maar dan ’s avonds……
’s Avonds gaan we de paarden voeren en daarna wordt er – alweer – gespeeld en krijgt elk zijn speeltje. En dan luistert het echt heel nauw want ’s avonds wordt het aanvaarde arsenaal zeer sterk ingeperkt : een tennisballetje of andere speeltjes uit tennisbalmateriaal – een latex kip (‘rubberkiek’)  en het kleine rubberballetje – en dat is het.
Met géén van alle andere duizend speeltjes moet je dan aankomen : meer dan je met een stomverbaasde blik aan staan staren over wat je haar nú naar de kop slingert komt ze niet – eventueel pakt ze het nog even op maar als ze dan toch echt overtuigd is dat het ‘een totaal verkeerd speeltje’ is laat ze het acuut liggen en komt nog net niet met de voorpoten in de zij voor je staan om een ‘echt avondspeeltje’ op te eisen    .

zeg nu zelf, dat ziet toch iedereen dat je 's avonds niet met zoiets gaat spelen??

dít is een avondspeeltje, zonder twijfel

en zoiets ook, dat ziet zelfs een blinde - nu mijn baasje nog

Wat een maf beest  ……

Read Full Post »

Ik ben Attack en ik ben aan het werk : ik moet namelijk een nieuw speeltje inwijden en dat vind ik een hele serieuze taak  :

kijk maar : mijn Nieuwe Speeltje, kersvers en splinternieuw

Je kan vanalles doen met Nieuwe Speeltjes, onder andere gaan zeuren bij de baas of ze mee wil spelen 😀

komop, baas!!!

En als je maar hard genoeg zeurt bij bazen dan luisteren die echt wel hoor, kijk maar :

trek trek trek, sleur, sleur, sleur

Je kan er ook trots mee paraderen 

…en woest mee schudden

…maar als je even niet oplet loopt je rotzus ermee weg  👿

pomtidomtidom 😆

Read Full Post »

….zegt Attack 😀 .

Crunch had gisteren een ‘kwast’ gevonden in de tuin (zo’n geknoopt speelding) – tenminste, dat dácht ze  (ik had hem namelijk gevonden maar hem daarna onopvallend ergens neergelegd :mrgreen: ).
Dat is natuurlijk extra begeerlijk speelgoed – iets wat je zelf hebt buitgemaakt – dus Crunch was al snel niet de enige geïnteresseerde. Een poosje later stond Attack er al mee in haar bek tegen mijn been te duwen : ‘komaan baas : gooien of trekken, jij mag kiezen 😛 ‘.
Beetje samen mee gespeeld en dat was dat – ik was dat hele ding al vergeten.

Tot ik een tijdje later een leuk tafereeltje zie door het raam : Attack heeft een luxeprobleem, ze heeft een rijkdom die ze ergens veilig op de bank wil
zetten 😆 . Attack doet eigenlijk nooit bezitterig over haar geliefde tennisballen, maar andere speeltjes – zeker kwasten – kan ze soms moeilijk over doen, het allerliefste heeft ze dat ik die voor haar in bewaring neem.
Maar dat had ik nu niet gedaan, zwaar probleem dus, de last van het bezit woog zwaar op haar schouders. Kwast werd begraven, jammer genoeg onder het toeziend oog van Kwiebus en Crunch :  iets waar Attack zo moeilijk over deed, dat moést wel de moeite zijn!

Attack was klaar met begraven en stond nog wat besluiteloos rond te kijken : haar schat verlaten leek haar gevaarlijk, er waren duidelijk kapers op
de kust . Haar gezicht stond op onweer maar Kwiebus negeerde dat met ware doodsverachting : hij ging met een supervriendelijk gezichtje voor haar staan kwispelen – hij speelde duidelijk met vuur want hoe harder hij kwispelde, hoe bozer Attack keek…tot…….de explosie volgde : *bwwhamm*,  stortte ze zich bovenop Kwiebus ! Die bleef braafjes doodstil liggen, pootjes in de lucht, onschuldiger kon hij er als would-be-dief niet uitzien :mrgreen: .

Zwaar probleem dus voor Attack, ze moest haar schat verplaatsen, maar waarheen ? Ze stond nog maar amper met haar dubbelgevouwen kwast weer in haar bek gepropt wat te overpeinzen wat ze er nu mee aan moest toen Crunch al meteen de ‘schatplaats’ ging inspecteren – dit werd moeilijk dus, heel moeilijk.

Tot haar brave baasje naar buiten kwam om haar uit dit zware dilemma te redden : ‘kom Attackje, geef maar hier je kwast, ik zal hem wegleggen!’

Oeffff, wat een opluchting, wat kunnen baasjes soms toch goed van pas komen – kwastje werd meteen gebracht, ik toonde nog even heel duidelijk dat ik hem meenam en……Attack kon weer verder met het onbezorgde leven van een niet-kapitalist  😆 .

ik, bezitterig? wie zegt dat??

Read Full Post »