Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘slim’

Tsssss, niét normaal wat een olifantengeheugen honden soms kunnen hebben.
Relax heb ik als pupje niet leren apporteren dmv. een voerdummy zoals ik meestal doe (die wilde ze om god weet welke reden niet oppakken) maar via een bolletje opgerolde sokken en dan zo verder tot de apportblok, ging prima.
Laat haar dochter Plezantje nu net hetzelfde trekje geërfd hebben : een voerdummy is interessant maar niét om in te happen, dus voor haar volg ik nu dezelfde weg via het ‘sokkenbolletje’.
Nu moet je ook weten dat mijn huis bezaaid ligt met hondenknuffels en -speeltjes, dat was altijd al zo maar nu met pup Plezantje ligt het er zo vol mee dat je amper de vloer nog ziet doorheen de speeltjes    .

Komt Relax gisterenavond binnen, ziet ze binnen de halve seconde het ‘apportbolletje’ dat ik vergat weg te leggen liggen tussen al die andere duizenden speeltjes, stort zich erop en komt het met een stralende smoel brengen : ‘Jaaa-ahh, ‘Het Apportje’!! Kom maar op met de snoepjes, baasje  !!!’

Hoe is het mógelijk??

laxje-009-kopie

Read Full Post »

…..een kikker die als ik hem (haar) kus een keer in een mens zal
veranderen   .

Daarin doet ze me aan haar overgrootmoeder Spookje denken, die was ook zo slim dat het soms niet meer normaal te noemen was wat ze verstond en dat gevoel krijg ik ook steeds vaker met Relax.

Moet je dan vooraf weten dat Relax geen kwispelaarster is. Natuurlijk kwispelt ze wel eens maar niet dat haar kont inclusief staart meteen heen en weer vliegt als je er iets tegen zegt, absoluut niet.

Laat ik de bende gisterenavond binnen, staat ze me aan te kijken met zo’n franke smoel :
‘ik weet dat je een snoepje in je hand hebt,  (ik moet voor ze naar binnen gaan altijd Vonkje nog even laten plassen en neem dan een beloning voor haar mee) kom, zeg maar welk kunstje ik voor je moet doen om dat te pakken te krijgen   ‘ .

‘Nee, Relax, vanavond is er niks, ga weg’.

Ze blijft me ongelovig aanstaren – ‘hoe kan dat nu, als ik ’s avonds een oefeningetje doe dan krijg ik toch een snoepje??’

Weer zeg ik zeer overtuigd dat er NIETS is voor haar maar ze wijkt geen millimeter, kijkt nog altijd even arrogant en ‘mooft’ geen millimeter.

Omdat ze daar maar zo hautain blijft staan kijken zeg ik vervolgens (zoals ik wel vaker prietpraat uitkraam tegen de honden…)  ‘ja, als je nu tenminste nog eens zou kwispelen!’ en WAT doet ze à la seconde : ze trekt het vriendelijkst denkbare gezichtje en kwispelt haar staart haast ‘uit de kom’…………!!!?

Tja, dan breekt toch echt je klomp hoor, ik snap er niks van .

haha, terwijl mijn baasje er niks van snapt laad ik mijn brein maar weer op, kan ik haar morgen weer laten schrikken 🙂

 

Read Full Post »