Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘melk’

Relax en de pupjes doen het allebei prima, de pupjes zijn nu 5 dagen oud en weten de tapkraantjes al heel goed te vinden – kijk en geniet en let vooral ook op hoe ze zich te barsten slurpen als de melkkraan écht opengaat 😀  :

 

week-1-portie-2-151

Klik op de foto, dan kom je uit bij het filmpje

Read Full Post »

ramp

Ik kan het niet anders omschrijven, zo voel ik het : Relax is gisteren zeer acuut zwaar ziek geworden – twee melkklieren zijn zwaar ontstoken, een acute, gevaarlijke mastitis dus. De ironie van het verhaal wil dat ik net die morgen terwijl zij dus thuis ziek werd aan mijn studenten de ziekte ‘blauwe uier’ bij schapen uitlegde (zware uierontsteking die dodelijk kan aflopen) en daarbij nog de link legde naar honden en vertelde dat zoiets bij hen ook kon enz..
Kom ik thuis, komt er een dood- en doodzieke Relax naar buiten : braken, diarree, heel veel pijn, 40.5° koorts en twee zwaar opgezette melkklieren op een paar uur tijd – ’s morgens was ze nog springlevend en at nog als twéé bootwerkers.
Het arme ding kan amper gaan van de pijn maar heeft gisteren toch nog verschillende keren haar puppen gezoogd – ik had de hoop dat die de aangetaste klieren nog hadden kunnen helpen legen (is het beste wat in zo’n omstandigheden kan) maar hoewel ze er, ondanks haar pijn, probleemloos mochten aan zuigen slonken de klieren niks. Ik heb ook nog een afkolfapparaat geprobeerd maar dat kreeg er ook niks uit.
Gisteren kon ze niets binnenhouden, geen water, geen pijnmedicatie, niks. Wel krijgt ze natuurlijk antibiotica via inspuiting, hopelijk doen die hun werk.

En de arme pupjes, die begrepen er natuurlijk niks van deze morgen : geen mama om de buikjes rond te zuigen – ze kunnen gelukkig al goed zelfstandig eten maar zo acuut gespeend worden blijft natuurlijk triest. Er is ook geen sprake meer van zuigen want zo bomvol als Relaxjes’ uier gisteren nog zat, zo leeg en werkeloos hangt hij er nu bij : alleen nog wat lege zakjes onder haar buik – arm, arm ding.

Ik ben Murphy meer dan zat, ik ben doodmoe en kan er niet meer om lachen.

Read Full Post »

een bodemloos vat

Dat is Relax voor het ogenblik. Ze vreet en vreet en vreet en…daarna vreet ze nog een beetje voor de honger die komen gaat.
Gelukkig stroomt alles wat ik er vooraan ingooi aan de onderkant weer uit in de vorm van roombeekjes, de pupperts groeien dus nog steeds als kleine kooltjes. Zo heeft Dubbelflup zelfs al een tweede bijnaam ‘Rollie de rolmops’ en Julietteke is AKA ‘Wallie de walrus’ 😆 .

Ook als Relax begint te drinken stopt ze niet voor ze een litertje of wat naar binnen heeft gekipt, ik wacht telkens op het moment dat haar maag het eens begeeft maar die houdt dapper stand, gelukkig.

De pupjes bijvoeden moet ik dus nog niet doen, wel ben ik om de drie uur van dienst als Relax gaat zogen want als je geen 13 tepels hebt kan je geen 13 pups tegelijkertijd te drinken geven natuurlijk. De eerste week lukte dat allemaal nog wel want toen lag er vaak een deel te slapen terwijl de rest dronk maar nu zijn ze natuurlijk al wat meer bij de pinken (ik geloof dat ze stilaan ook wat beginnen te horen) en schieten meteen allemaal in de startblokken van zodra Relax verschijnt.
Ik moet dus fungeren als buitenwipper : de drie of vier ‘dikste’ (niet de zwaarste maar wel die met het bolste buikje – die de vorige keren het meeste hebben gedronken dus) worden eerst vakkundig verwijderd, dan mag de rest in alle ‘rust’ loosgaan en terwijl de melkkraan breed openstaat en ze allemaal al goed hebben gedronken pluk ik er weer een aantal af en vervang die door de gebanden :mrgreen: .

En daarna moet ik weer helpen om  luiers te verschonen = blaasjes leegmaken en kontjes afvegen want hoewel Relax dit héél gedreven doet sla je er natuurlijk makkelijk eentje over in zo’n hoop.

Kortom : ik zit met een licht slaapdeficit 😈 .

zie ze glunderen, de trotse moeder 😀

Read Full Post »

Dat ondervinden de Huppelhoefjes hier continu  😆 :

En hier staan ze alle dertien, met nestnaampjes

Read Full Post »

ai, oei en oef…

Ai, oei : Relaxje was ziek.

Oef : ze is gelúkkig alweer beter!

Alles liep op rolletjes – tot woensdag. Relax ging wat meer buiten de kist liggen maar dat vond ik nog niet verdacht, het is ook alleen in het prille begin dat moeders constant aan de puppen geplakt ligt. Maar ’s avonds bleek dat er jammer genoeg ook nog een andere reden was : ze was kotsmisselijk, letterlijk. Ik had in de loop van de dag wel al gemerkt dat ze met steeds minder enthousiasme aan een portie voer begon maar ’s avonds was het echt goed mis : alles kwam eruit, ook
water 😦 .
Ik heb onmiddellijk het zekere voor het onzekere genomen en haar behandeld voor een maagdarminfectie en tegen de misselijkheid, ik zag al meer dan (paniek)sterretjes bij de idee aan 13 puppen met een teef zonder melk 😦 ….

Die avond en nacht had ze inderdaad weinig melk, ik hoorde geen melkkraantjes meer lopen (hoor je goed aan het ‘uh-uh-uh-uhh’ van de pupjes) maar gelukkig lag brave ziel Relax wel de hele nacht bij de puppen zodat alle beschikbare druppeltjes melk netjes over alle puppen konden worden verdeeld.
Donderdagochtend wilde ze eerst nog niks eten (oeiii, ramp!! zonder eten immers nog steeds geen melk) maar toen er nog restjes in Kwiebus’ eetbak lagen wilde ze die wel stelen en wilde daarna toch nog een paar hapjes.

Toen ik ’s middags thuiskwam van school had ze wel weer een beetje gebraakt maar zag er verder beter uit en…….wilde gelukkig weer wat eten. Tegen ’s avonds had ze bijna haar normale eetlust terug en ging de melkkraan gelukkig ook weer helemaal open : oef, oef, oeffff!!
De pupjes hebben er waarschijnlijk ook wel iets van meegekregen want die hebben ook nogal platte mest (eufemistisch uitgedrukt). Ze hebben gelukkig nog steeds een prima eetlust maar ze slagen er natuurlijk wel in om pas ververste dekentjes decoratief te beplamuren.

Ondertussen gelukkig weer goed gevulde puppybuikjes en vandaag zijn ze alweer een week – ik tel de dagen af tot ze stilletjesaan aan de puppymelk kunnen vóór Relax levend wordt opgevreten door ‘het dertienkoppige huppelhoevemonster’ . Volgende week wordt wat dat betreft de moeilijkste week : nog niet zelfstandig kunnen eten/drinken maar wel al krijsend door de werpkist kunnen vliegen (vliegen kun je ook kruipend vinden hovawartpupjes) van zodra ze nog maar vermoeden dat moeder in de buurt is, dat wordt nog wat……..

kijk, we hebben alweer dikke buikjes 🙂

en hier waren we net ververst maar dat was veel te mooi, daar hebben we vlug korte metten mee gemaakt 😈

Read Full Post »

Daarvan heb ik een leuk filmpje  : hier 😀  .
Eerst moeten ze hard werken om een tepel te versieren, dan nog een keer hard werken om de kraan zover te krijgen dat ze opengaat en dan nóg een keer hard werken om die melkrivier naar binnen te werken :mrgreen: . Vooral dat ‘uhh-uhh-uhh-uhh-uhh’ als ze allemaal als een getuned orkestje slikgeluidjes maken is zo lief en heerlijk om te
horen .

Je hoort het al : het gaat allemaal prima hier – nooit te hard roepen natuurlijk, maar er is niet echt nog reden tot zorgen : Sette eet prima (ze wordt zelfs náást haar melkproductie nog te dik 🙄 ), geeft ook voldoende melk en de pupjes groeien, zijn levendig, de oogjes gaan stilaan open en, wat minder leuk is : ze worden ook héél erg vocaal 😡 : als de 7 dames en 2 heren honger hebben (en dat is vaak) piepen of janken ze niet meer, maar blaffen, grommen, gillen en krijsen ze : ‘wij willen eten, wij willen eten !!!!’ Vooral ’s nachts iétsje minder natuurlijk .

En dan hier nog een filmpje van Klein Sprotje ‘in the search of ‘supertepel’. Klein Sprotje werd al een paar keer per dag bijgevoed vanaf de 4e dag ongeveer (nadien zijn ze allemaal gedurende een paar dagen een paar keer per dag bijgevoerd) en heeft daar een ‘supertepelcomplex’ aan overgehouden : van zodra ze kleding of mijn hand/vingers ruikt of voelt denkt ze nog maar aan één ding : dáár moet ik zijn want daar vloeit de melk in heelder beken!!’
Het zegt absoluut wel wat over haar karaktertje : Sprotje wordt er geentje dat zich snel uit het lood laat slaan, dat wordt nu al duidelijk :mrgreen: .

* slurpslurpslurpslurpslurppppp*

Read Full Post »

pupjes hebben is leuk

Maar soms ook even niet 😕 .

Afgelopen week was een zorgenweek, vandaar dat het hier even radiostilte was – ik had het te druk en was door mijn kop vol zorgen ook helemaal niet in de mood om leuk over puppies te schrijven.

De eerste paar dagen na de keizersnede verliepen zeer redelijk – afgezien van het feit dat Sette nog niet echt met smaak at, maar ze at wel behoorlijke hoeveelheden na wat aandringen dus dat stelde me gerust.
Toch bleek dat niet genoeg om de melkgift goed op gang te brengen, de combinatie van uren persen, buikoperatie en narcose hadden duidelijk iets teveel impact gehad – een lijf zorgt in eerste instantie altijd voor zichzelf, melkproductie komt pas op de tweede plaats en dat maakte me natuurlijk erg bezorgd want een nest van 10 is niet niks om te voeden natuurlijk.

Daarna op maandag nog een tegenslag : het zwaarste blonde reutje (680 gram bij de geboorte, dat is erg zwaar voor een wartenpupje) lag ’s ochtends te zeuren – hij dronk nog wel maar was lang niet aktief genoeg. Heb nog geprobeerd zijn kansen te vergroten door hem een paar keer sondevoeding te geven maar het mocht niet baten : in de namiddag gaf hij het toch op 😦  . Met te weinig melk had dit niks te maken, ofwel was er aangeboren iets niet met hem in orde ofwel (worst case scenario) was het een infectieziekte en dan zouden ook de andere pupjes in gevaar zijn. Pffff, wat een zorgen en stress, maar god zij dank, gelukkig bleef de rest tierig en aktief, het was dus geen virus.

Bleef nog het melkprobleem en ja, dat kan je oplossen door meteen vanaf het begin al te flessen maar daarvan is dan weer het nadeel dat de melkproductie nóg slechter op gang komt (wegens niet nodig, denkt het lichaam – de pupjes zuigen immers niet meer zo krachtig) en zwaar verslikken is jammer genoeg ook een risico. Dat wilde ik dus nog zolang mogelijk uitstellen, maar woensdagavond heb ik uiteindelijk toch besloten om een paar keer daags bij te voeren – hopelijk maar tijdelijk, tot Sette’s melkfabriek weer op volle toeren draait. Om verslikken zoveel mogelijk te voorkomen heb ik een ‘système speciale’ bedacht : pupje mag op mijn pink zuigen – die doet het ontzettend goed als neptepel :mrgreen: – en ondertussen schuif ik een klein darmpje naast mijn vinger in het muiltje en op dat darmpje zit een spuitje melk dat ik dan heel langzaam leeg kan drukken, exact op het zuigtempo van puppemans en dat kunnen ze erg waarderen .

Komt bij dat sinds gisteren  Sette’s melkmotortje gelukkig ook goed is beginnen te draaien dus de puppengewichtjes gaan eindelijk de goede kant uit – *oeffffff* !!

hai, mensen 😀 !!!

nammie, nammie, dat smaakt

piepppp!!!

oefening synchroonzuigen 😆

lastig hoor als je niks kan zien 😦

kom piepertjes, de bar gaat open 😀 !!

Nog wat meer fotootjes kan je dus weer in dit fotoalbum vinden en als het goed is komen daar morgen ook de individuele puppenportretjes in!

Read Full Post »