Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘loops’

De aanloop naar de loopsheidstoestanden was deze keer erg spannend : de dekking was bij de vorige loopsheid mislukt (Plezantje stond als een huis maar dat kon de reu jammer genoeg onvoldoende bekoren) dus ontgoocheling aan alle kanten, mensen op de wachtlijst die je persé niet weer wil teleurstellen en mevrouw Plezantje die daarbij deze keer de spanning ook nog wat dacht op te voeren door pas 3 weken na de verwachte datum loops te worden…..

En dan uiteindelijk toch, dus op naar de verhoopte ‘pa Hovawart’ : Cartos van de Sixenburg.
Cartos was nog een groentje wat loopse aangelegenheden betreft maar goed, het is een schat van een (prachtige) reu dus ik wilde hem met plezier zijn kunnen laten bewijzen.

En of hij dat deed………………zelfs een beetje té goed, hahaha. Ik heb tijdens mijn hele fokverleden al heel wat varianten op dekproblemen meegemaakt maar deze miste ik nog in mijn verzameling : een dekking die niet lukt omwille van een té enthousiaste reu 😊 :

Plezantje had volgens haar boekje 3 dagen om te feesten – we kwamen aan op haar eerste dag, op vrijdagmorgen. Al snel bleek dat Cartos de correcte dektechniek vooraf goed had ingestudeerd (achterpoten zo dicht mogelijk bij je vriendinnetje’s achterpoten, héél belangrijk axioma!) maar één essentiële pagina uit zijn cursus bleek verloren te zijn gegaan : ‘hoe houd ik me in tot ik het magische gaatje heb gevonden ’.

Vrijdag was een drukke studiedag voor hem, eentje met veel plezier én frustratie want zijn kindertjes-in-spe kwamen overal terecht, behalve waar ze moesten – arme, arme kindertjes. En ook de nacht bracht hem weinig wijsheid want zaterdagochtend volhardde hij nog altijd in dezelfde boosheid : tijd voor een ander actieplan dus want dat arme en geduldige Plezantje moest nu toch eindelijk een keer te weten komen hoe puppies écht gemaakt worden.
Er kwam een schaar en elastiekjes aan te pas en nee, we hebben Cartos’ werktuigen niet ingekort, maar wél zijn vacht die mij als een gordijn het zicht op de gang van zaken belemmerde. Plusje’s broek(vacht) werd door Geraldine vakkundig tot twee prachtige knotjes gereduceerd en zo trokken we na een pauze in de namiddag weer aan het werk, zeer tot vreugde van ‘de verloofdes’.

En jaaaaaaaa hoor, nu ik wat zicht kreeg op de zaak (en dat mag je dus letterlijk nemen) kon ik op ‘le moment suprême’ hier en daar wat bijsturen en huppakee : éindelijk het gaatje te pakken, de eerste geslaagde dekking was een feit, oefffff!!!
Dat vroeg om champagne natuurlijk, én om een herhaling van zetten op zondagmorgen met als resultaat twee blije en tevreden hondjes en nog blijere en tevredener baasjes – yesyesyessss, let’s hope and pray for puppietjes over twee maand!

DSC04942

Beide hoofdrolspelers, vermoeid en voldaan na gedane arbeid.

PHOTO-2019-11-23-16-40-44 (1)

Pure concentratie tijdens het oefenen en warmdraaien 🙂 .

PHOTO-2019-11-23-16-40-45 (1)

Even op wandel tussendoor. Reuen willen alleen maar méérrrrr als ze vrezen dat hun lief er vandoor gaat, dus eigenlijk was dit bedoeld als afrodisiacum 🙂 . Je kan trouwens goed zien dat Plezantje alleen maar wil staannnnnn in plaats van lopen, van zodra ze Cartos voelde ging ze in de remmen en meteen ‘in positie’.

PHOTO-2019-11-23-16-40-43 (1)

‘Vogeltje gij zijt gevangen’, haha, dat komt ervan hè! Plezantje moet het wel heel bijzonder vinden want ze heeft eindelijk haar ogen eens open op een foto. (Cartos heeft overigens geen bochel maar is een stuk hoger dan Plezantje en moest dat verschil natuurlijk oplossen op een manier zonder zijn ‘pietje’ te breken).

DSC04930_800x533

Huppeldehuppel, ik weet éindelijk hoe het werkt – nu kan IK verder aan het werk!!

DSC04934

Even wassen en checken wat die daar allemaal heeft uitgespookt en of alles er nog zit.

DSC04951

Mooie Cartos, als daar geen leuke pupjes van komen weet ik het ook niet.

DSC04935

En lief ook nog eens.

PHOTO-2019-11-24-19-42-58

Wahaha, de prachtige ‘broekknotjes’ van Plezantje – waar het wel of niet krijgen van pupjes allemaal kan van afhangen 🙂 !

 

Read Full Post »

….tenminste, dat hopen we dan maar 😀  .

Vier dagen, 2 lange autoritten, een sightseeing van het ronduit prachtige Praag en 1 volledige en 3 halve dekkingen later zijn we terug uit Tsjechië!

Woensdagochtend togen we op stap en ondanks de vreselijkste weersvoorspellingen (ijzel, sneeuw) geen drupje neerslag gezien, geen ijsplekje en geen metertje file  .
Ginds om 17.30u aangekomen en diezelfde avond nog Sette aan haar lief voorgesteld : nououou, zij zag hem meteen zitten – hij moest van bovenin de tuin via een hek en daarna een trap naar een sneeuwvrij binnenkoertje worden gelaten maar madame stond hem al bovenaan de trap op te wachten :  ‘ pak mij  !!!! ‘

Alleen dat laatste viel aanvankelijk een beetje tegen. Hij had wel interesse, maar nou niet meteen zodanig dat hij er kapot van was. Sette stond als een huis maar hij kwam in eerste instantie niet veel verder dan wat gehups, nog niet op een manier die overliep van enthousiasme. Pas toen zijn vrouwtje zijn kont wat ondersteunde prikte hij raak en hebben ze zo’n 5 à 10 minuutjes gehangen, goede start van de Tsjechiëdriedaagse dus  .

Wat volgde op donderdag en vrijdagochtend verliep iets moeizamer :
’s anderendaags was zijn interesse eerder gekrompen dan gegroeid (en zijn ter zake doende benodigdheden evenzo 😛 ) – zijn baasjes stonden er helemaal verbaasd en beteuterd bij te kijken want dit waren ze helemaal niet van hem gewend.

Met wat (letterlijke) ondersteuning is het die dag tot een vermoedelijke dekking gekomen – geen idee of er toen daadwerkelijk Tsjechjes naar binnen zijn gezwommen. Hij deed vreselijk zijn best, Sette piepte en hij hing daarna even zo   op Sette’s rug, maar toen hij er dan van afkwam zat hij niet vast én was zijn zaakje alweer netjes opgeborgen.

Ook ’s anderendaags was het van hetzelfde laken een pak : Sette sloofde zich ondoenlijk uit, heeft zowat de olympische gouden medaille gewonnen voor ‘om het beste staan en je kont onder een reuenneus duwen’, Ulsan was ook weer geïnteresseerd maar alweer op een wat luie manier – heel Sette’s striptease maakte niet echt veel in hem los 😛  .

Na hen eerst een uurtje te hebben laten aanmodderen wilden we vlak voor ik zou vertrekken nog even proberen te helpen met hetzelfde resultaat als de dag ervoor : hij wipte even goed door, hing alweer even zo   op haar rug, stapte af en that was it. Sette gilde daarna wel zowat heel Praag bij elkaar, de brandweer rukte bijna uit   . Dat is zo haar manier om te zeggen dat ze het heel erg leuk vond, de slet :mrgreen: .

Maar goed, madame is dus minstens één keer goed gedekt en als de timing correct was zijn zich hopelijk nu as we speak kleine Tsjechjes aan
het vormen 😀  .

Natuurlijk kan toekomstige paps hier in dit verhaal niet ontbreken – zijn volledige naam is overigens Ulsan Gasko Prim :

Read Full Post »

haar eieren zijn aan het springen

Ofte : ze heeft haar eisprong :mrgreen: . Progesteron vanmorgen 4,10 – om deze tijd kan dat al 5 of meer zijn dus : de toekomstige pupjes beginnen zich stilaan uit haar eierstokken te wurmen 😀 .
Bij honden gaat het dan zo dat die eitjes eerst nog een paar daagjes moeten rijpen – een beetje het camembertkaas idee – en dan pas zijn ze klaar voor bezoek  🙂  .

Morgen kunnen we dus nog niks gaan zoeken bij de reu maar woensdag gaan we echt op pad – god geeft dat de wegen dan (zoals wel werd voorspeld) geen ijspiste zijn 😮 .

We staan dus gepakt en gezakt, hebben morgen nog een dagje respijt en krijgen dan 3 drukke en vermoeiende dagen – het vermoeiende is voor mij en het drukke voor Sette 😈 .

yesyessss, ik mag naar mijn lief!!!

Read Full Post »

Of tenminste : toch haar hormoontjes. Af en toe moet er al eens geflirt worden met Kwiebus (die ocharme balletjesloos is en pas interesse krijgt als madame op haar topdagen is), staart draait al een beetje weg als iemand van de honden interesse betoont in haar derrière en haar eerste hormonencheck gaf aan dat haar progesteron stilletjes bergop gaat : ze zat gisteren op 1,47 en morgen mag ze (of liever : moet ze 😈 ) weer een prikje in haar poot om haar vorderingen terzake te checken.

Ik gok dat ze morgen ergens rond de 5 hangt en dat zou dan inhouden dat we woensdag vertrekken………en joepie, wat zijn de weerberichten dan goed 😡 : ik kan blijkbaar kiezen tussen sneeuw of zware ijzel dus ik heb
er moed op hoor 😕  …..

mijn naam is haas en ik weet nergens van 😎

Read Full Post »

ik heb een hovawart die kan lezen

…en haar naam is :  Sette .

Ze moet zelfs regelmatig mijn blog bijlezen want blijkbaar is mijn laatste berichtje over haar uitblijvende loopsheid haar niet ontgaan en voelde ze zich toch op de één of andere manier aangesproken : feit blijft : Sette
is LOOPS !!!

Yesyessss, vanaf nu wordt het dus spannend! Dagen tellen, nerveus zijn,  gedrag bekijken, progesteron testen, reu-baasjes verwittigen, nerveus zijn, agenda checken en dubbelchecken, nerveus zijn, to-do-lijstje tig keer overlopen, ook nog een beetje werken tussendoor, oppasvriendin alvast verwittigen, nerveus zijn……….

Komt allemaal goed hoor, maar het worden even spannende dagen hier 😀 . De vervolgverhaaltjes over Sette’s loopsheid, ‘verloofde’, dekking en hopelijk nestje vind je vanaf nu onder de categorie pups .

zo zal je me de volgende dagen vaker zien : sjansen met leuke reutjes 😆 .

Read Full Post »

Sette houdt ons in spanning

Nooit is een hond haar kont zo interessant gevonden als de laatste dagen die van Sette : ze moet namelijk loops worden en weigert dat voorlopig 🙂 . Haar motortje loopt duidelijk wel al warm : er wordt gemarkeerd bij het leven en de andere honden zitten regelmatig met hun neus in haar derrière om de evolutie van één en ander te checken maar madame ziet geen reden tot haast en loopt hier nog onbezorgd fluitend rond . Dat ik hier vanalles moet regelen tegen dat ‘le moment suprême’ daar is zal haar worst wezen, maar mij niet . En dat geregel is niet niks want haar lief woont zo maar eventjes 900 km verderop, dus daar fiets je niet zomaar eventjes heen…

Tja, of ik me er nu zenuwachtig rond maak of niet dat zal haar hormoontjes vast niet harder laten werken dus meer dan elke dag even checken of er nog geen leven in de brouwerij is kan ik niet. Ondertussen ken ik de weg naar haar lief zowat van buiten, heb ik alles geregeld om vrij te kunnen nemen op het werk, heb ik (bijna) alles rond de oppas van de thuisblijvers geregeld, winterbanden besteld, lijstjes aangelegd enz. enz. enz…..

Nee-eeh, ik ben er verder echt niet mee bezig hoor 😛 .

Zeg, je gaat me toch niet opjagen hè?

Read Full Post »