Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘inslapen’

Read Full Post »

lege mand en schaapje zonder eigenaar 😦

schaapje met eigenaar in betere tijden

En ik dus ook 😦 . Lieve Sette, woeste Sette, zotte Sette, je bent weg en met jou ook weer een stuk van mijn leven 😦 .

2 Maand geleden werd ze plots erg ziek, vermoedelijk maagkanker zei de echo. In die week heb ik twee keer klaargestaan om afscheid te nemen en twee keer stak ze daar zelf een stokje voor door net op dat moment weer op te fleuren en te willen eten, ze was er dus nog niet klaar mee. Door de medicatie voelde ze zich weer kiplekker, vrat als een bootwerker, speelde, deed gek, genoot – en ik natuurlijk nog harder met haar. Ze was zelfs zó goed dat ik begon te twijfelen aan de diagnose dus nog maar eens een echo genomen : shit, ‘het’ zat er nog steeds, toch echt wel maagkanker. Maar Setteke stoorde zich niet aan dit verdict en ging supervrolijk door…….tot vorige week, toen was het op een morgen plots weer mis : braken, pijn, misselijk 😦 . Medicatie kon haar wel weer aan het eten krijgen maar vrolijke Sette was weg en deze ochtend was het zover, ze kon niet meer, alleen in haar eeuwig kwispelende staart en haar lieve oogjes zat nog energie, de rest gaf duidelijk aan dat ze de strijd had opgegeven.

En nu moet ik na bijna 12 jaar verder zonder altijd vrolijke Sette en ook in de roedel valt een onvervangbaar gat want voor haar hadden ze allemaal respect, tot haar laatste minuut.

Dag Setteke, Settepetet, Petoetie, Petatje 😦 😦 😦 😦 …………

 

Read Full Post »

Hoe goed hij er de laatste weken, ondanks alles, nog uitzag (lees hier meer), zo slecht ging het plots de afgelopen dagen. Het kwam toch nog zo onverwacht dat ik er eerst nog niet aanwilde om de finale beslissing te moeten nemen maar dat was niet fair tov. hem, hij voelde zich ellendig en dat mocht niet dus gisteren is Kwiebje ingeslapen 😥 .

Mijn lieve ventje, mijn altijd vriendelijke, altijd vrolijke, altijd kwispelende baasje. met je dansende bokkenpootjes leek je vaak meer op een geitje dan op een hondje maar toch, een hondser hondje was er niet : perfect roedelmannetje, deed het met alle honden, bekend of onbekend meer dan prima. Je paste zo vlekkeloos in de roedel, je was zó bescheiden in wat je vroeg dat je er zelfs wat in ondersneeuwde en daar heb ik me heel vaak schuldig over gevoeld en nu natuurlijk zeker. Maar toch ben ik ervan overtuigd dat je hier een goed leventje hebt gehad, hoewel veel en veel te kort, 9 jaar moet pas het begin zijn voor een ‘portugees Kwiebje’ maar dat was het dus niet.
Je bent pas een half uur weg en ik mis je al vreselijk, lief, lief ventje.

Afbeelding

Read Full Post »