Feeds:
Berichten
Reacties

test ma 078

Mijn soulmate is vertrokken. Dan zou je moeten zeggen ‘het is goed zo’, maar het is helemaal niet goed, hoe oud ze ook geworden is, hoe ze er ook al het haalbare voor haar heeft uitgeperst : het is te kort want ik wil niet zonder haar maar zal wel moeten 😦 .

Elke hond is een persoonlijkheid, geen enkele hond is ook maar enigszins vervangbaar maar zij was dat maal 10 – ze is eigenlijk met geen pen te beschrijven. Een ego zoals ik er nooit eentje bij een hond heb meegemaakt, onafhankelijk en toch heel erg dicht bij mij, sterk met een peperkoeken hartje, eigenzinnig maar met veel will to please : als je de juiste knopjes wist staan en die kende ik tot in het kleinste detail. Tot haar laatste minuten hadden de andere honden respect voor haar, een grommetje van een halve decibel en ze zorgden er meteen voor haar niet te storen.
Geen hond had zo’n complexe gebruiksaanwijzing maar ik had er nul moeite mee want ik snapte ze tot in het kleinste voetnootje, dat maakte ons ook zo ontzettend hecht. Kleindochter van mijn once-in-a-lifetimehond Spookje leek ze in niets op haar, behalve dan in de maat van haar persoonlijkheid en in het feit dat ze voor mij altijd superbelangrijk is geweest, de volle 15 jaar en 2.5 maand lang.

Ik ga haar vreselijk, vreselijk, vreselijk missen, mijn maatje die altijd gelijk had, altijd alles op haar manier wilde maar toch ook altijd aan een half woord genoeg had en duizend doden stierf als ik per heel erg grote uitzondering toch een keer boos op haar was.

Geen hond heeft zoveel knuffels gehad als zij de laatste jaren maar nu zijn we uitgeknuffeld, lieve, lieve ‘Tacketje, Tackebosje, Tackietje 😦 😦 😦  ………………..

‘…..en ik weet nergens van….!’

Zo kijkt ze nu, ja, maar dat was gisterenavond wel anders : mevrouw wilde er ei-zo-na tussenuit piepen maar heeft zich toch nog een keer bedacht.

attackje 15 049

Kijk ik gisterenavond uit het raam, zie ik Attackje daar zitten – dat is op zich al alarmerend genoeg want gewoon zitten kan ze met haar oude lijfje al lang niet meer. Blijkt ze waarschijnlijk te zijn gestruikeld over en vernesteld in het lange gras, kon niet meer recht en zat in paniek te piepen. Haar overeind geholpen : het lopen ging eerst nog redelijk, behalve dat ze rechtsachter bijna geen steun nam waardoor ze stilaan de controle over alle poten verloor want met zo’n oud lijfje kan je echt geen poot missen.

Arm ding, dat vond ze van zichzelf ook, snoepjes wilde ze niet, nee, ze wilde alleen maar erg zielig wezen. Nu is dat bij Attack nooit het criterium om tot inslapen te besluiten want ze vindt zichzelf al zielig als er een vlieg op landt maar deze keer zag ik het somber in, de hele avond kon ze niet meer zelfstandig overeind en lopen – of wat er voor moest doorgaan – kon alleen met een draagdoek onder haar buik en ook haar voorpoten gingen daarbij alle kanten uit behalve de juiste. Ai, ai, dat zag er slecht uit, ik stelde me al helemaal in op het afscheid maar wilde toch zeker afwachten tot er een nachtje overheen was gegaan en de pijnstiller (die ik er na veel drama had ingekregen) zijn werk goed had kunnen doen. De plek waar ze normaal slaapt had ik vol dekens gelegd zodat ze zeker niet op de harde, koude vloer kon terechtkomen bij eventueel mislukte rechtopstaan-pogingen en dan maar, na een extra lading avondkusjes, naar bed met een klomp in mijn maag.

Deze morgen in bed al het hele scenario van hoe en waar van het inslapen liggen overpiekeren, en dan maar met een klein hartje de slaapkamerdeur geopend….. immers, Attack is dan wel zo doof als een pier maar tóch slaagt ze er al jaren in om bij het mínste ‘opstaangeluidje’ een hoera-blafconcert aan te heffen – zal wel zijn omdat ze de andere honden in de gaten houdt.
Eerste deur open : geen geblaf….tweede deur…..geen geblaf….derde deur….nog niks 😦  😦  ……vierde deur …… WAFWOEFFFFWAFFFWAFWAFWAFFFFF!!!!! Doe ik de deur open, staat madam daar, alsof er niks aan de hand is geweest, op alle 4, geen manken, niks 😀 😀 !!!!

Natuurlijk gaat dit geen jaren, zelfs geen maanden meer duren maar voor nu is ze er weer nog eens terug, kan ze zich nóg wat harder laten verwennen (hoewel dat wel érg moeilijk wordt of ik moet op kaviaar overgaan en haar in een gouden mand laten slapen).

3-febr-tuin-002_1024x683

3-febr-tuin-003_1024x683

3-febr-tuin-004_1024x683

3-febr-tuin-005_1024x683

3-febr-tuin-006_1024x683

3-febr-tuin-007_1024x683

3-febr-tuin-008_1024x667

3-febr-tuin-009_1024x664

crunchje-en-plezantje-1

crunchje-en-plezantje-2

crunchje-en-plezantje-5

crunchje-en-plezantje-6

crunchje-en-plezantje-7

crunchje-en-plezantje-8

crunchje-en-plezantje-9

Ahhh, wat is het toch telkens weer leuk om een blanco pupje vanalles aan te leren, het is altijd weer afwachten waar het radertje even gaat blijven hangen en een sport op zich om te ontdekken hoe je het weer los kunt krijgen – dat vind ik met alle pupjes ‘plezant’ maar met Plezantje weer nog wat extra natuurlijk  🙂 .

Zo ben ik nu met haar bezig aan ‘het apportje’, niet als spelletje (dat doen we natuurlijk ook) maar als keurig oefeningetje met alles erop en eraan. De eerste stap is gezet, ze kan alles oppakken en aangeven en meestal begin ik dan van daaruit door op een bepaald moment  vanalle soorten spulletjes, ook moeilijke, te laten oppakken en aangeven en één van die voorwerpen is dan het apportblok – zo is de kans dat ze bij dat blok plots zeggen ‘nee, doe ik niet’ veel kleiner dan dat alleen dat blok het ‘vreemde voorwerp’ is.

Maar dat was zonder Plezantje gerekend natuurlijk, haha – de eerste keer, een paar weken terug, vond ze het oefeningetje weer vreselijk lollig (en vooral ook de frikandel als beloning hielp daaraan mee) maar toen ze het blok zag keek ze ernaar alsof ze water zag branden en wilde het niet eens besnuffelen, laat staan aanraken, laat helemáál staan oppakken.
Blok dus weer voor een paar weken weg en ondertussen nog een paar keer eventjes wat makkelijker voorwerpjes gedaan om haar vooral het oefeningetje superleuk te laten blijven vinden en dat lukte perfect, zodra ik met haar opgerolde sok-apport aankwam kreeg ze al oogjes op steeltjes 😀 .

Dus dacht ik gisteren weer een keer een poging te doen met allemaal andere voorwerpjes om daar dan nonchalant *mijn naam is haas* ook weer het blok eens bij te leggen.
– ‘Nee, doe ik niet!’
– ‘Komaan Plezantje, kijk eens, leuk, leuk, het beweegt!’
– ‘Ja, laat maar bewegen maar ik doe het toch lekker niet XD ‘
– ‘Kijk Plezantje, het vliegt zelfs wéggg!!!’
-‘Ohh, dáár moet ik achteraan – euhhh, maar aanraken doe ik NIET hoor, ook niet voor 10 frikandellen 😛 ‘
Oké, dat was duidelijk ‘Plezantje versus mij : 1 – 0 ‘, dat werd een nieuwe taktiek uitdenken dus, hahaha….

Ik was dan van plan om voor een volgende keer het middenstukje van het blok met iets interessants te omwikkelen, misschien dat ze er zo zou intrappen?
Maar gisterenavond toen ik wat in de keuken aan het rommelen was bedacht ik  plots dat het in dit geval misschien wel goed zou kunnen zijn om het blok zomaar eens rond te laten slingeren – ik wil wel niet dat ze het als een speeltje gaan zien (anders wordt de verwarring tussen ‘het oefeningetje’ en een gewoon ‘breng-spelletje’ te groot) maar misschien zou het helpen om haar nieuwsgierig te maken en het materiaal eens uit te proberen.
Ik was er al helemaal op voorbereid dat het daar best uren of dagen zou kunnen liggen zonder dat ze het een blik zou waardig keuren want ja, met de 100 000 speeltjes hier in huis was het nu ook niet dat ze er iets moést mee doen bij gebrek aan beter.

Komt ze de keuken in – ik alweer mijn beste ‘mijn-naam-is-haas-gezicht’ opgezet – loopt ze recht naar het apportblok, snuffelt eraan…………….. pakt het meteen netjes in het midden op EN KOMT HET MIJ BRENGEN : ‘hier baasje, dat was toch wat al weken de bedoeling was hè, ik wist het wel hoorrr  😛    😛   !’

Wahahahaha, vreselijk heksenjong dat je me er bent, maar de stand is nu wél 1-1 met voordeel voor mij hoor XD XD XD   !

sony-50-test-027-kopie

Wat, ik, een héksenjong??

Superslimme Relax

Tsssss, niét normaal wat een olifantengeheugen honden soms kunnen hebben.
Relax heb ik als pupje niet leren apporteren dmv. een voerdummy zoals ik meestal doe (die wilde ze om god weet welke reden niet oppakken) maar via een bolletje opgerolde sokken en dan zo verder tot de apportblok, ging prima.
Laat haar dochter Plezantje nu net hetzelfde trekje geërfd hebben : een voerdummy is interessant maar niét om in te happen, dus voor haar volg ik nu dezelfde weg via het ‘sokkenbolletje’.
Nu moet je ook weten dat mijn huis bezaaid ligt met hondenknuffels en -speeltjes, dat was altijd al zo maar nu met pup Plezantje ligt het er zo vol mee dat je amper de vloer nog ziet doorheen de speeltjes    .

Komt Relax gisterenavond binnen, ziet ze binnen de halve seconde het ‘apportbolletje’ dat ik vergat weg te leggen liggen tussen al die andere duizenden speeltjes, stort zich erop en komt het met een stralende smoel brengen : ‘Jaaa-ahh, ‘Het Apportje’!! Kom maar op met de snoepjes, baasje  !!!’

Hoe is het mógelijk??

laxje-009-kopie

1einde-week-4-166_1024x683

Een leuk filmpje van ienemienie pupjes die de wereld ontdekken en alles razend interessant vinden, vooral ook ‘tante Mafje’ 😀 – klik op de foto om het filmpje te starten :

puppendispuut :-)

1einde-week-4-036

Wat zullen we eens gaan doen……

2einde-week-4-034

Baasje, houd je de camera klaar?

3einde-week-4-026

Oké, en nu zullen we eens zien wie het hier voor het zeggen heeft!

4einde-week-4-027

Héla, hola, dímmen jij!!

5einde-week-4-028

Of wil je liever een pakje slaag?

6einde-week-4-032

Zo, dat was het – staat het erop?

7einde-week-4-035

See ya next time folks 😉 !!

Relax en de pupjes doen het allebei prima, de pupjes zijn nu 5 dagen oud en weten de tapkraantjes al heel goed te vinden – kijk en geniet en let vooral ook op hoe ze zich te barsten slurpen als de melkkraan écht opengaat 😀  :

 

week-1-portie-2-151

Klik op de foto, dan kom je uit bij het filmpje

Zwemles voor de pupjes

Vóór de geboorte dan wel te verstaan :mrgreen: :

drachtig-laxje-015_1024x683

De pupjes zijn nog even wezen zwemmen – in moederverpakking uiteraard – en tante Crunch ging mee.

drachtig-laxje-016_1024x683

‘Hey Relax, doe eens je ogen open?!’ ‘Ja, hallo, waarom zou ik, met zo een naam?’

drachtig-laxje-026_1024x683

Mafje : ‘hé mama, ga je mij nog graag zien als mijn broertjes en zusjes er zijn?’

drachtig-laxje-027_1024x683

‘Ik jou wel hoor mama ❤ ‘

drachtig-laxje-028_1024x683

‘Jij ook, tante Crunchje?’

drachtig-laxje-005_512x768

En hier zitten die broertjes en zusjes

drachtig-laxje-004_1024x683

Het lopend buffet staat al klaar

drachtig-laxje-040_1024x683

En ze hebben ook steeds maar meer plaats nodig   😀 .