Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘relax’ Category

Relax had dit vorig jaar al een keer gedaan en herinnerde het zich nog helemaal – Mafje maakte haar speurdebuut en wist er (natuurlijk) al meer van dan ik 🙂 . Dik genieten was het, voor de hondjes en voor mij.

 

 

Read Full Post »

Kwastje, het Picardpupje  :D !

Het zeskoppige welkomstcomité heb ik natuurlijk niet op foto maar het was veel vriendelijker dan verwacht. Nou niet dat ik een grauwende bende verwachtte maar ze vinden haar veel leuker dan Vonkje destijds, er valt eigenlijk amper een onvertogen woord en Mafje en tot mijn verbazing ook Relax zijn er helemaal verliefd op.

Kwastje zelf heeft nog erg haar twijfels :scratch: :mrgreen: . Veel verder dan 10 cm is ze voorlopig moeilijk bij me weg te krijgen en zingen kan en doet ze in alle toonaarden :mrgreen: .

Ohh help, die pakt me :schrik: !
Afbeelding

Help dan toch :vaag: !
Afbeelding

Oké, dan los ik het wel zelf op :devil: !
Afbeelding

De drinkbakjes zijn hier wel wat groot uitgevallen :scratch:
Afbeelding

Hier sta ik nou :oeps:
Afbeelding

En ik word dan nog verplicht te spelen ook
Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Ik vind dat echt niet kunnen :ugh:
Afbeelding

Afbeelding

En ik ben echt nog klein hoor
Afbeelding

Ha, hier zit ook een bovenkant aan :idea:
Afbeelding

Ik zit gesandwiched tussen moeder ‘Lax en dochter Mafje :oeps:
Afbeelding

Relaxje vind ik wel lief, die krijgt een kusje
Afbeelding

Helluppp!!!
Afbeelding

Afbeelding

Kan je dit ook eten :scratch: ?
Afbeelding

Maar verder hebben ze echt geen interesse in mij hoor
Afbeelding

Afbeelding

Tja, ik zal maar doen alsof ik bij de roedel hoor zeker :roll:
Afbeelding

Maar ben echt nog niet overtuigd hoor :-?
Afbeelding

Echt niet :pffff:
Afbeelding

En een überlieve toevoeging van op dag twee :

‘Kijk maar, ik lig bij mij surrogaatmoeder :pffff:

Afbeelding

Read Full Post »

Zie ik hier net :D .

Crunch komt vanuit het bosgedeelte richting huis gestapt aan de linkerkant van het bos. Relax-en-kroost lopen via het middenpad haar richting uit waarbij vooral Mafje haar loerend aanstaart, een beetje door de schouders gezakt – er zit nog zo’n 30 meter tussen beide partijen.

Crunch voelt zich duidelijk niet op haar gemak, ziet de bui van een aanstormend tweetal al hangen, stopt en kijkt quasi ongeïnteresseerd de andere kant uit . Zo blijven ze gedrieën een minuut of wat staan.

Crunch kan nog steeds geen stap vooruit want dan ontketent ze de black en tan beren – ze gaat zich dus oversprongsgewijs uitgebreid zitten krabben en wassen. Zoveel geduld heeft Mafje natuurlijk niet dus die haakt af en gaat paardendrollen scoren. Blijft over Relax en Crunch, in een patstelling.

Vervolgens gaat Relax op het pad zitten, kijkt Crunch totaal niet aan en gaat uitgebreid zitten geeuwen Afbeelding. Crunch staat op, staart in de lucht, lichtjes heen en weer wuivend. Daarop staat Relax ook op en doet hetzelfde, nog steeds 30 meter uit elkaar. Crunch haar staart gaat meteen een versnelling harder en Relax danst er vrolijk op af tot ze neus aan neus staan, staarten hevig wuivend, oortjes supervriendelijk plat tegen het hoofd, er volgen zelfs een paar tongkusjes.

En om het verhaal af te sluiten komt Mafje ook weer aangesneld, stort zich lomp zoals alleen baby’s mogen tussen mams en tante en geeft Crunch snel 5000 likjes om de bek, onderwijl quasi-onderdanig krullend met haar hele lijf.

Relax stapt weg, Crunch laat Mafje even betijen, heft dan even een lipje waarop Mafje stopt……..en alles loopt weer ontspannen en vrolijk op huis aan :mrgreen: .

Jammer dat je zoiets dan net niet kan filmen :blauwoog: .

twee hoofdrolspeelsters, weliswaar in een andere setting

Read Full Post »

Dit doen we bijna elke vrije ochtend en voor de honden mag het rustig nog drie keer zo lang duren 🙂 .

Read Full Post »

Al jaar en dag (nu ja, sinds zo’n jaar of twee dan toch) is het de gewoonte dat ik een zoekspelletje doe met Relax nadat de hele hondenfamilie ’s avonds is binnengekomen . De rest valt meteen ergens halfdood neer, zoniet Relax, die wil eerst zoeken (en vooral : daar een snoepje mee verdienen natuurlijk 😆 ).

De bedoeling is dan dat ik een voorwerpje pak – kan vanalles zijn, van luciferdoosje over ovenwant tot schoen – zij gaat dan ‘op haar plekje’ zitten, ik houd het voorwerp voor haar neus waarna zij er even aan snuffelt om daarna hautain haar hoofd weg te draaien : ‘doe maar weg, ik weet allàng
wat het is .’

Ik verstop het vervolgens in de ruimte ernaast, vaak op moeilijke plekken zoals ergens in of op of achter en in al die tijd dat we het spelletje al spelen is ze nog maar één keer teruggekomen zonder buit. Soms duurt het lang en hoor je haar overal op en achter rommelen en snuiven om dan uiteindelijk triomfantelijk de hoek van de keuken om te komen stuiven en het me al van meters afstand voor de voeten te gooien : ‘ik heb het, ik heb het, kom, mijn snoepje, nu-nu-nú 😀 😀 !!!!’

Tot ik een paar dagen terug zo stout was om het voorwerpje – een wijnkurk – in één van mijn klompen te verstoppen. Relax zocht en zocht….en zocht en zocht….tot ik nogal wat gerommel hoorde, en nog wat gerommel en…ja hoor, daar was ze : niet met de kurk zelf maar met de hele klomp inclusief kurk, die was daar waarschijnlijk ingerold terwijl ze hem probeerde te pakken dus had ze er niets beters op gevonden dan ook de ‘verpakking’ maar mee te nemen – kon ik niks op zeggen toch want ze hád de kurk toch teruggebracht 😆 ?

kijk, dit was mijn totale buit

en dit klein onnozel, ongrijpbaar prutsdingetje had baasje dus in die klomp verstopt – jaaaa zèggg!!

Read Full Post »

Vorige week was ik met twee van mijn monstertjes op visite bij mijn zus die een weekje vakantie had aan zee.
Zitten we daar op een gegeven moment natuurlijk met een frisse pint op een zonnig terrasje, de honden naast het tafeltje verspreid op de grond liggend – Relax aan de kant van het gangpad.

Komt er op een bepaald ogenblik een gezinnetje de hoek van het terras om, zus ziet het gebeuren en zegt nog ‘pas op!’, mevrouw van het gezinnetje roept ‘oh sorry!’ terwijl ze op Relaxjes’ poot trapt en Relax……die tilt nog niet eens haar kop op en zont gewoon verder, het zal haar
allemaal wel .

ja, oké, er trapte dus iemand op mijn poot, en dan 😎 ??

Read Full Post »

Nee, deze foto’s zijn gelukkig niet vandaag genomen maar ‘toch maar’ een paar weekjes terug – het was leuk maar nu willen we geen sneeuw meer zien!!
(klik op een foto om de sneeuwmonsters in slideshow te zien)

Read Full Post »

… dus je kan het hier als dief maar beter vergeten!

Maar dan moet ik niet deze foto’s bij het hek hangen 😎  (en nee, die knuffels heb ik er niet zelf bijgelegd).

Crunch

Sette

Relax

Vonkje

Kwiebje ziet er nooit afschrikwekkend uit maar maakt zich tenminste ook niet belachelijk

en gelukkig is er nog eentje die niet voor schut staat (ligt) en de boel ook in de gaten houdt : Attack natuurlijk

Read Full Post »

…..de nieuwe groepsfoto.

Was wel nodig want de vorige groepsfoto op mijn site was zowat 4 jaar oud.

Dat werd dus ‘hondjes vastpinnen’ in allerlei posities en dan hopen dat ze toch ooit een keer allemaal zouden doen wat de bedoeling was…..

ja zeg, Attack, hoe zit jij daar nu te kijken?!

Vonk, trek je tong in !

kijkt iedereen goed, zitten ze te ver uit elkaar 😦

 

mwoahh, iets minder bescheten kijken mag wel

Attack, ga rechtop zitten en Vonk, trek je tong in!

 

kan ermee door maar is het toch nog niet echt

dat begint er stilaan op te lijken

 

Kwiebus, wat zie jij er raar uit

en ja hoor, hèhè, éindelijk, dit lijkt ergens naar!

 

Read Full Post »

Dat weet Relaxje nu ook.

Eergisteren zag ik haar door het raam druk bezig in de tuin om iets te begraven :  *schuifschuifschuif* met de neus een bergje rulle aarde er overheen, wat aandrukken, even snuffelen : nee, nog niet veilig genoeg begraven dus weer hetzelfde scenario overnieuw enz. enz.

Dat kon natuurlijk niet onopgemerkt blijven dus al snel stonden Attack en Vonkje op een metertje afstand heel nieuwsgierig toe te kijken, klaar om zich meteen op de buit te storten van zodra Relax het lef zou hebben om die achter te laten.

Maar die was natuurlijk ook niet van gisteren dus bewaakte ze haar begraven schat angstvallig, ondertussen loerend naar Attack en Vonk op een manier die zware zorgen verraadde – ik moest duidelijk ter hulp komen.

Ik hoefde maar de deur uit te stappen en te vragen ‘of ik het weg moest leggen’ en ze kwam meteen aangesneld met een versleten speeltje in de bek, overduidelijk opgelucht dat ik de zware taak van haar wilde overnemen en het speeltje in haar plaats buiten het bereik van de loerende snoodaards wilde houden – waar hebben we dat hondse vertrouwen toch aan verdiend?

je ziet zo dat dit speeltje te waardevol is om te laten rondslingeren, toch?

 

mijnnnnn mooie speeltje...

 

......en daar blijven jullie vanaf!!!

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »