Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘hovawartverhaaltjes’ Category

Ik heb me gisterenavond kromgelachen om Crunchje 😀 – even de situatie schetsen:

Sinds een jaar of zo is het er hier ingeslopen dat de honden, als ze ’s avonds naar binnen komen, nog een avondsnoepje kunnen verdienen door een ‘kunstje’ te doen. Dat idee is ooit ontsproten uit het brein van Mafje (what’s in a name) die al een paar jaar vond dat ze daar recht op had als ze onmiddellijk na het binnenkomen een knuffel (of bij uitbreiding wat dan ook) kwam brengen, en gaandeweg vonden de anderen dat ze daar ook recht op hadden dus tja 😛 .
In het geval van Plezantje en Tiestje is dat kunstje ‘ga zo snel mogelijk in de mand’ (hebben ze zelf bedacht) en voor Crunch en Relax vind ik ter plekke wat uit – vooral het arsenaal van Relax is zeer uitgebreid.

Nu kan Crunchje ook wel één en ander maar de puntjes op de i zijn voor haar niet (meer) zo nodig dus mijn gezeur om die puntjes er wel op te zetten vindt ze…. wel ja, gezeur dus. Dus zowat elke avond hebben we even een discussiepuntje : ze zit niet recht genoeg voor, of krom naast, of draait haar kont niet genoeg naar achteren bij het achteruit aan de voet meedraaien – je ziet het : stuk voor stuk Hoogst Belangrijke Acties 😛 .

En dus had mevrouw daar gisterenavond wat op gevonden : haar actie was meteen een superduidelijke tekstballon die ik zó uit het honds kon vertalen als volgt :

–  ik : ‘………………….’ (dat heet : ik stond in de houding om haar in ”kómmmmm vóóóórrrrrrrrr!’ te roepen maar kreeg er zelfs de kans niet toe)

–   Crunchje : ‘Ja hoor, daar gaan we weer, dan zal ze weer één of andere houding verzinnen en dan ga ik voorzitten of naast of whatever en dan zal ik weer veel te krom zitten (of zo) voor mevrouw en dan gaat ze weer zeuren en dan dúúrt dat maar en dúúrt dat maar vóór ik mijn snoepje krijg – weet je wat, ik zal zélf eens een houding verzinnen, daar valt dan niets op aan te merken want ze bestaat nog niet, oh zo, hahaha 😛 😛 ‘ .

En promt stak dat stomme (slimme) beest haar neus vanaf mijn achterkant tussen mijn benen door, oogjes op mij geprikt : ‘kijk vrouwtje, ter plekke verzonnen en 100% zeker juist want IK heb zojuist beslist hoe dit moet *kijkt heel trots* !’

Wahahahahahaha, Crunch, onnózel beest, dat heb je hé-le-maal goed 😀 😀 😀 !!!!!!!!

crunchje 012

 

Advertenties

Read Full Post »

beentje stelen (1)

beentje stelen (2)

beentje stelen (3)

beentje stelen (4)

beentje stelen (5)

beentje stelen (6)

beentje stelen (7)

beentje stelen (8)

beentje stelen (9)

beentje stelen (10)

beentje stelen (11)

beentje stelen (12)

beentje stelen (13)

Read Full Post »

test ma 078

Mijn soulmate is vertrokken. Dan zou je moeten zeggen ‘het is goed zo’, maar het is helemaal niet goed, hoe oud ze ook geworden is, hoe ze er ook al het haalbare voor haar heeft uitgeperst : het is te kort want ik wil niet zonder haar maar zal wel moeten 😦 .

Elke hond is een persoonlijkheid, geen enkele hond is ook maar enigszins vervangbaar maar zij was dat maal 10 – ze is eigenlijk met geen pen te beschrijven. Een ego zoals ik er nooit eentje bij een hond heb meegemaakt, onafhankelijk en toch heel erg dicht bij mij, sterk met een peperkoeken hartje, eigenzinnig maar met veel will to please : als je de juiste knopjes wist staan en die kende ik tot in het kleinste detail. Tot haar laatste minuten hadden de andere honden respect voor haar, een grommetje van een halve decibel en ze zorgden er meteen voor haar niet te storen.
Geen hond had zo’n complexe gebruiksaanwijzing maar ik had er nul moeite mee want ik snapte ze tot in het kleinste voetnootje, dat maakte ons ook zo ontzettend hecht. Kleindochter van mijn once-in-a-lifetimehond Spookje leek ze in niets op haar, behalve dan in de maat van haar persoonlijkheid en in het feit dat ze voor mij altijd superbelangrijk is geweest, de volle 15 jaar en 2.5 maand lang.

Ik ga haar vreselijk, vreselijk, vreselijk missen, mijn maatje die altijd gelijk had, altijd alles op haar manier wilde maar toch ook altijd aan een half woord genoeg had en duizend doden stierf als ik per heel erg grote uitzondering toch een keer boos op haar was.

Geen hond heeft zoveel knuffels gehad als zij de laatste jaren maar nu zijn we uitgeknuffeld, lieve, lieve ‘Tacketje, Tackebosje, Tackietje 😦 😦 😦  ………………..

Read Full Post »

3-febr-tuin-002_1024x683

3-febr-tuin-003_1024x683

3-febr-tuin-004_1024x683

3-febr-tuin-005_1024x683

3-febr-tuin-006_1024x683

3-febr-tuin-007_1024x683

3-febr-tuin-008_1024x667

3-febr-tuin-009_1024x664

Read Full Post »

crunchje-en-plezantje-1

crunchje-en-plezantje-2

crunchje-en-plezantje-5

crunchje-en-plezantje-6

crunchje-en-plezantje-7

crunchje-en-plezantje-8

crunchje-en-plezantje-9

Read Full Post »

Ahhh, wat is het toch telkens weer leuk om een blanco pupje vanalles aan te leren, het is altijd weer afwachten waar het radertje even gaat blijven hangen en een sport op zich om te ontdekken hoe je het weer los kunt krijgen – dat vind ik met alle pupjes ‘plezant’ maar met Plezantje weer nog wat extra natuurlijk  🙂 .

Zo ben ik nu met haar bezig aan ‘het apportje’, niet als spelletje (dat doen we natuurlijk ook) maar als keurig oefeningetje met alles erop en eraan. De eerste stap is gezet, ze kan alles oppakken en aangeven en meestal begin ik dan van daaruit door op een bepaald moment  vanalle soorten spulletjes, ook moeilijke, te laten oppakken en aangeven en één van die voorwerpen is dan het apportblok – zo is de kans dat ze bij dat blok plots zeggen ‘nee, doe ik niet’ veel kleiner dan dat alleen dat blok het ‘vreemde voorwerp’ is.

Maar dat was zonder Plezantje gerekend natuurlijk, haha – de eerste keer, een paar weken terug, vond ze het oefeningetje weer vreselijk lollig (en vooral ook de frikandel als beloning hielp daaraan mee) maar toen ze het blok zag keek ze ernaar alsof ze water zag branden en wilde het niet eens besnuffelen, laat staan aanraken, laat helemáál staan oppakken.
Blok dus weer voor een paar weken weg en ondertussen nog een paar keer eventjes wat makkelijker voorwerpjes gedaan om haar vooral het oefeningetje superleuk te laten blijven vinden en dat lukte perfect, zodra ik met haar opgerolde sok-apport aankwam kreeg ze al oogjes op steeltjes 😀 .

Dus dacht ik gisteren weer een keer een poging te doen met allemaal andere voorwerpjes om daar dan nonchalant *mijn naam is haas* ook weer het blok eens bij te leggen.
– ‘Nee, doe ik niet!’
– ‘Komaan Plezantje, kijk eens, leuk, leuk, het beweegt!’
– ‘Ja, laat maar bewegen maar ik doe het toch lekker niet XD ‘
– ‘Kijk Plezantje, het vliegt zelfs wéggg!!!’
-‘Ohh, dáár moet ik achteraan – euhhh, maar aanraken doe ik NIET hoor, ook niet voor 10 frikandellen 😛 ‘
Oké, dat was duidelijk ‘Plezantje versus mij : 1 – 0 ‘, dat werd een nieuwe taktiek uitdenken dus, hahaha….

Ik was dan van plan om voor een volgende keer het middenstukje van het blok met iets interessants te omwikkelen, misschien dat ze er zo zou intrappen?
Maar gisterenavond toen ik wat in de keuken aan het rommelen was bedacht ik  plots dat het in dit geval misschien wel goed zou kunnen zijn om het blok zomaar eens rond te laten slingeren – ik wil wel niet dat ze het als een speeltje gaan zien (anders wordt de verwarring tussen ‘het oefeningetje’ en een gewoon ‘breng-spelletje’ te groot) maar misschien zou het helpen om haar nieuwsgierig te maken en het materiaal eens uit te proberen.
Ik was er al helemaal op voorbereid dat het daar best uren of dagen zou kunnen liggen zonder dat ze het een blik zou waardig keuren want ja, met de 100 000 speeltjes hier in huis was het nu ook niet dat ze er iets moést mee doen bij gebrek aan beter.

Komt ze de keuken in – ik alweer mijn beste ‘mijn-naam-is-haas-gezicht’ opgezet – loopt ze recht naar het apportblok, snuffelt eraan…………….. pakt het meteen netjes in het midden op EN KOMT HET MIJ BRENGEN : ‘hier baasje, dat was toch wat al weken de bedoeling was hè, ik wist het wel hoorrr  😛    😛   !’

Wahahahaha, vreselijk heksenjong dat je me er bent, maar de stand is nu wél 1-1 met voordeel voor mij hoor XD XD XD   !

sony-50-test-027-kopie

Wat, ik, een héksenjong??

Read Full Post »

Tsssss, niét normaal wat een olifantengeheugen honden soms kunnen hebben.
Relax heb ik als pupje niet leren apporteren dmv. een voerdummy zoals ik meestal doe (die wilde ze om god weet welke reden niet oppakken) maar via een bolletje opgerolde sokken en dan zo verder tot de apportblok, ging prima.
Laat haar dochter Plezantje nu net hetzelfde trekje geërfd hebben : een voerdummy is interessant maar niét om in te happen, dus voor haar volg ik nu dezelfde weg via het ‘sokkenbolletje’.
Nu moet je ook weten dat mijn huis bezaaid ligt met hondenknuffels en -speeltjes, dat was altijd al zo maar nu met pup Plezantje ligt het er zo vol mee dat je amper de vloer nog ziet doorheen de speeltjes    .

Komt Relax gisterenavond binnen, ziet ze binnen de halve seconde het ‘apportbolletje’ dat ik vergat weg te leggen liggen tussen al die andere duizenden speeltjes, stort zich erop en komt het met een stralende smoel brengen : ‘Jaaa-ahh, ‘Het Apportje’!! Kom maar op met de snoepjes, baasje  !!!’

Hoe is het mógelijk??

laxje-009-kopie

Read Full Post »

Older Posts »