Als pupje vond ik water maar niks, het was veuls te nat, huhhh 
!
Baasje bezwoer me dat ik volgende zomer (nu dus, oké, paar maandjes terug) zou zwemmen, nou, daar heb ik eens heel hartelijk om gelachen 
.
Dus baasje aan de slag, met snoepjes, zag ik wel zitten hoor 
‘ik sta toch al diep genoegggg 
?’
‘kom nououou, geef oppp!!’
Speeltjes in een vijver, nja, het was dat ze zo aandrong want van mij hoefde het niet hoor
Daarna begon ze zo’n stomme vissersaktie, was echt stom hoor want ik kon niet meer bij de snoepjes 
maar soms wel 
Maar dan dit voorjaar 
– baasje ging vals spelen, ze nam me zomaar aan het lijntje mee het water in 
.
Maar ik kwam er snel achter dat dit toch ook zo zijn voordelen opleverde 
Aan mijn zwemtechniek moest wel nog wel wat geschaafd worden maar bommetjes lukten al aardig 
Maar dan nu 
….
Ik beken, baasje had helemaal gelijk (natuurlijk 
), ik zwem inderdaad, goed én graag – kijk maar, ik zwem halve oceanen over
en draaiiiiiien!!!
speeltje keurig in mijn bek geklemd, dat moet je niet verliezen natuurlijk 
Ben ik goed in beeld, baasjuhh 
?
Baasjes hebben bijna altijd gelijk
Als ze dat nou eens meteen wilden geloven hè
.